Jeto sot për sot (1)
16. tetor e premte
“Secilës ditë i mjafton pikëllimi i vet” Mateu 6:34
Sir William Osler ishte mjeku më i famshëm i brezit të tij. Ai organizoi Shkollën e Mjekësisë në Johns Hopkins dhe shërbeu si profesor i mjekësisë në Universitetin e Oksfordit. I konsideruar si babai i mjekësisë psikosomatike, libri i tij, “Parimet dhe Praktika e Mjekësisë” (The Principles and Practice of Medicine), ishte libri kryesor i referencës për studentët e mjekësisë për tridhjetë vjet. Por karriera mjekësore e Osler-it pothuajse përfundoi sapo kishte filluar për shkak të një çrregullimi nervor. Ai po përpiqej të përfundonte kërkesat akademike, të fillonte një praktikë mjekësore dhe të përballonte jetesën — të gjitha njëkohësisht. Kjo pothuajse e vrau. Pastaj ai hasi në diçka që Thomas Carlyle kishte shkruar: “Puna jonë kryesore nuk është të shohim atë që duket larg në mjegull, por të bëjmë atë që duket qartë përpara nesh.” Fjalët e tij e revolucionarizuan jetën e Osler-it.
Në një fjalim për studentët në Universitetin Yale, Osler u tha atyre se suksesi i tij i detyrohej një parimi të thjeshtë: të jetosh “sot për sot”. Ai u tha se duhet të lirohen nga e djeshmja e vdekur dhe nga e nesërmja e papritur. “Ngarkesa e së nesërmes” tha ai, “shtuar mbi atë të së djeshmes dhe bartur sot, bën që edhe më të fortët të dobësohen.”
Davidi tha: “Kjo është dita që Zoti ka bërë; le të gëzohemi dhe të ngazëllojmë në të” (Psalm 118:24). Jezusi tha: “Mos u shqetësoni, pra duke thënë: "Çfarë do të hamë ose çfarë do të pimë, ose me çfarë do të vishemi?" … Ati juaj qiellor, pra, e di mirë se ju keni nevojë për të gjitha këto gjëra. Por para së gjithash kërkoni mbretërinë e Perëndisë dhe drejtësinë e tij dhe të gjitha këto gjëra do t'ju shtohen. Mos u brengosni, pra, për të nesërmen, sepse e nesërmja do të kujdeset vetë për vete. Secilës ditë i mjafton pikëllimi i vet" (Mateu 6:31-34).
