Shtigje frymërore (3)
28. qershor e diel
“Kam shqyrtuar rrugët e mia” Psalmi 119:59
Shtegu i shërbimit. Në shtegun e shërbimit, ti e gjen praninë e Perëndisë më shumë të prekshme kur je duke ndihmuar të tjerët. Ti identifikohesh me fjalët e Jezusit: “Sa herë ia keni bërë këtë ndonjërit prej këtyre vëllezërve të mi më të vegjël, këtë ma bëtë mua” (Mateu 25:40). Dhe mund të zbulosh se ndihesh i parehatshëm në një mjedis ku nuk ke një rol për të luajtur ose një shërbim për të kryer. Një shembull i kësaj është Dorkas, për të cilën Bibla thotë: “Ajo bënte shumë vepra të mira dhe jepte shumë lëmoshë” (Veprat 9:36). Në kohët moderne, Nënë Tereza do të ishte një shembull i ngjashëm me Dorkasin. Ajo tha se arsyeja kryesore pse ishte kaq e përfshirë në shërbim nuk ishte se ishte diçka që “duhej” ta bënte, por sepse i sillte gëzim. Ajo shpesh e ndiente pamjaftueshmërinë e saj kur ishte vetëm; por kurrë nuk e ndiente praninë e Jezusit më fort sesa në praninë e atyre që shërbente.
Presidenti Jimmy Carter ka gjasa të ketë frymëzuar më shumë njerëz si ish-president sesa gjatë kohës që ishte në detyrë, për shkak të pasionit të tij për shërbimin ndaj të tjerëve përmes kanaleve të tilla si ‘Habitat for Humanity’. Njerëzit që ecin në këtë rrugë zbulojnë se, nëse thjesht ndjekin kishën, por nuk kanë një vend ku të shërbejnë, Perëndia fillon t’u duket i largët. Ata kanë nevojë të jenë “të përfshirë” aktivisht.
Dy rreziqe me të cilat përballen ata që ndodhen në rrugën e shërbimit janë: (1) Tundimi për të gjykuar të tjerët që nuk duken se shërbejnë aq shumë sa ata. (2) Rreziku për t’u zhytur aq shumë në të qenit shërbëtorë të Perëndisë, sa të harrojnë se janë fëmijë të Tij të dashur dhe të shpenguar. Prandaj, ata duhet të shtrihen dhe të rriten duke mësuar jo vetëm të ofrojnë dashuri, por edhe ta pranojnë atë.
