Jep që të plotësosh nevojat e të tjerëve
4. shtator e premte
“Dhe mos harroni bamirësinë dhe t'u jepni ndihmë të tjerëve” Hebrenjve 13:16
Në Shkrimet e mëposhtme, Bibla mëson se Perëndia na kërkon që të plotësojmë nevojat e atyre që janë më pak fatlumë: “Në rast se ke ndonjë vëlla nevojtar midis jush … Jepi me bujari dhe zemra jote të mos trishtohet kur i jep, sepse pikërisht për këtë Zoti, Perëndia yt, do të të bekojë në çdo punë tënden dhe në çdo gjë që do të të zërë dora” (Deuteronomy 15:7, 10 NIV). “Lum ai që kujdeset për të varfërin; Zoti do ta çlirojë ditën e fatkeqësisë. Zoti do ta ruajë dhe do ta mbajë të gjallë; ai do të jetë i lumtur mbi tokë dhe ti nuk do ta lësh në duart e armiqve të tij. Zoti do ta ndihmojë në shtratin e sëmundjes; gjatë sëmundjes së tij, o Zot, ti do ta transformosh plotësisht shtratin e tij” (Psalm 41:1-3).
“Ka nga ata që shkapërderdhin bujari dhe bëhen më të pasur, dhe ka nga ata që kursejnë më tepër se duhet dhe bëhen gjithnjë e më të varfër. Njeriu bujar do të pasurohet dhe ai që vadit do të vaditet gjithashtu” (Fjalët e Urta 11:24-25). “Por gjithë ata që besonin rrinin bashkë dhe çdo gjë e kishin të përbashkët. Dhe i shisnin pronat e pasuritë dhe ua ndanin të gjithëve, sipas nevojës së çdonjërit” (Veprat 2:44-45). “Por sikurse ju jeni të pasur në çdo gjë … përpiquni të pasuroni edhe në këtë vepër të hirit” (2 Korintasve 8:7). “Dhe mos harroni bamirësinë dhe t'u jepni ndihmë të tjerëve, sepse Perëndisë i pëlqejnë flijime të tilla” (Hebrenjve 13:16). “Dhe nëse njëri ka të mirat e kësaj bote dhe sheh të vëllanë që është në nevojë dhe e mbyll zemrën e tij, si qëndron në të dashuria e Perëndisë? … të mos duam me fjalë, as me gjuhë, por me vepra dhe në të vërtetë” (1 Gjonit 3:17-18). Prandaj, jep që të plotësosh nevojat e të tjerëve.
