Lumturia e dytë
22. mars e diel
“Lum ata që vajtojnë, sepse ata do të ngushëllohen” Mateu 5:4
Jezusi nuk po fliste domosdoshmërisht për vajtimin për humbjen e një të dashuri, por që ata që vajtojnë për mëkatet e tyre do të marrin ngushëllimin e Perëndisë. Kur qan për mëkatet e tua dhe për problemet që ato të sollën ty dhe të tjerëve, ti e vendos veten në një pozicion për të marrë faljen e Perëndisë. Pendimi i vërtetë nuk përqendrohet te vetja. Nuk është i sëmurë ose dëshpërues; nuk vjen nga përulësia e rreme ose nga zhytja në vetë-mëshirë. Është pranimi hapur, qartë dhe thjesht se ti ke nevojë për mëshirën dhe hirin e Perëndisë. Për sa kohë që kënaqesh në mëkatet e tua, përpiqesh që t'i justifikosh ato ose të fajësosh të tjerët për to, ti nuk mund të marrësh faljen. Vetëm kur lutesh: "Unë rrëfej se kam mëkatuar kundër Teje në mendimet, fjalët dhe veprimet e mia” që ti e vendos veten në një pozicion për t'u pastruar nga mëkati yt.
Bibla thotë: “Po të themi se jemi pa mëkat, gënjejmë vetveten dhe e vërteta nuk është në ne” (1 Gjonit 1:8-9). Dhe në këtë është rehatia jote! Është falja e Perëndisë që prodhon gëzim dhe ngushëllim të vërtetë në shpirtin tënd. Është falja e Perëndisë ajo që shëron plagët e tua të thella të brendshme dhe që të rivendos në intimitet me Atin tuaj qiellor.
