Mos e mbaj të mbyllur dashurinë tënde!
22. Nëntor E Martë

“Ajo e theu enën prej alabastri dhe ia derdhi vajin mbi krye” Marku 14:3 NIV

Marku shkruan: “Tani ai ishte në Betania, në shtëpinë e Simonit lebroz, dhe ndërsa ishte në tryezë, hyri një grua me një enë alabastri me vaj të parfumuar me nard të vërtetë, shumë të kushtueshëm; ajo e theu enën prej alabastri dhe ia derdhi vajin mbi krye. Disa u indinjuan midis tyre dhe thanë: ‘Përse bëhet gjithë ky shpenzim i kotë i vajit? Sepse ky vaj mund të shitej për më shumë se treqind denarë dhe këto t'u jepeshin të varfërve’. Dhe ishin të indinjuar ndaj asaj. Por Jezusi tha: ‘Lëreni të qetë; pse e shqetësoni? Ajo kreu një vepër të mirë ndaj meje. Sepse të varfërit do t'i keni gjithmonë me ju; dhe, kur të doni, mund t'u bëni mirë; por mua nuk do të më keni gjithmonë. Ajo bëri atë që mundi; vajosi para kohe trupin tim për varrim. Por po ju them në të vërtetë se në gjithë botën, kudo që do të predikohet ky ungjill, do të tregojnë edhe atë që ajo bëri, në përkujtim të saj’ (Marku 14:3-9 NIV).

Jozefi i Arimatesë bleu pesëdhjetë kile vajra për parfumosjen e Jezusit pasi Ai vdiq dhe asnjë lëvdatë nuk flitet për të në Shkrim. Kjo grua solli një enë me vaj dhe e derdhi mbi Të ndërsa Ai ishte akoma gjallë dhe Jezusi nxorri në pah dy gjëra:

  1. “Ajo bëri atë që mundi”. Veprat e mirësisë zakonisht nuk kanë të bëjnë me gjëra të mëdha, por me të bërit gjëra të vogla me dashuri të madhe.
  2. “Atë që ajo bëri, në përkujtim të saj”. Për çfarë do që të kujtohesh, për një jetë shërbimi apo egocentrizmi? Nëse mendon gjëra të mira për dikë, thuaja. Dil jashtë rutinës tënde për ta mbushur jetën e tyre me gëzim për sa ka kohë. Ato shprehi vlerësimi, ato fjalë faljeje, ajo dhuratë e veçantë që ke patur ndër mend, jepja ndërsa mundesh.

Mos e mbaj dashurinë tënde të mbyllur!