Lutu për një vizitë hyjnore
15. shkurt e diel
“Oh, sikur t'i shqyeje qiejtë dhe të zbrisje!” Isaia 64:1
Jezusi u tha dishepujve pak para se të largohej nga kjo tokë për t’u kthyer në qiell: “Dhe ja, unë po dërgoj mbi ju premtimin e Atit tim, por ju qëndroni në qytetin e Jeruzalemit deri sa të visheni me pushtet nga lart” (Luka 24:49). Si një fëmijë i shpenguar i Perëndisë, Fryma e Shenjtë jeton në ty (shiko Romakëve 8:9). Por ky premtim tregon se edhe ti mund të kesh Frymën e Shenjtë që qëndron mbi ty dhe të fuqizon. Si iu përgjigjën dishepujt këtij premtimi? “Të gjithë këta ngulmonin me një mendje të vetme në lutje” (Veprat 1:14).
Autori Larry Sparks thotë: “Për një kohë shumë të gjatë, kisha perëndimore ka toleruar një kulturë lutjeje të përcaktuar nga mungesa e rezultateve”. Pastaj ai na jep këtë strategji për një vizitë hyjnore: ‘Rishikoni premtimet e Perëndisë për një derdhje të Frymës së Shenjtë. Zotërohuni prej tyre. Dhe “qëndroni” në lutje të përkushtuar, të qëndrueshme dhe këmbëngulëse derisa premtimet e ringjalljes të bëhen realitete ringjalljeje. Kjo është pikërisht ajo që bënë dishepujt”. Ne bëjmë gabimin të supozojmë se derdhjet e Frymës së Shenjtë janë data të përcaktuara në mënyrë sovrane në kalendarin qiellor. Një nga premtimet e mëdha që na bëri Perëndia është ky: “"Dhe në ditët e fundit do të ndodhë, thotë Perëndia, që unë do të përhap nga Fryma ime mbi çdo mish” (Veprat 2:17). Për sa kohë që “çdo mish” nuk e ka përjetuar këtë derdhje të Frymës së Perëndisë, ne duhet të vazhdojmë të lutemi: “Oh, sikur të grisje qiejt [dhe] të zbrisje poshtë!”. Ti thua: “Çfarë mund të bëj unë?”. Bëj atë që bënë dishepujt: “Të gjithë këta me një mendje të vetme ia përkushtonin veten lutjes”. Fillo të lutesh çdo ditë për një vizitë hyjnore të Frymës së Perëndisë.
